Şarkı Sözleri

Sitâre | Dilaver Cebeci

Sitâre Sözleri

Nerden çıktın böyle karşıma Sitâre
Efsaneler dökülüyor gülüşlerinden
Kirpiklerin yüreğime batıyor
Telaşlı bir kalabalığın ortasında
Ayaküstü konuşuyoruz
Nedim’im nigehbân nergisleri gibi
Üstümüzde bütün nazarlar
Çok utanıyorum Sitâre
Dün oturup hesap ettim
Sen doğduğun zaman
Ben bir askerî mektepte talebeymişim.
Sen bilmezsin Sitâre
Burada gündüzler çekip durduğumuz bir mercan tesbih
Geceler içinde uyuduğumuz birer siyah buluttu
Her akşam dokuzda yat borusu çalardı
Yat borusu baştan aşağı hüzün çalardı
Bir derin uykuyaatardım kendimi
Siyah benli bir kız düşlerime kaçardı
Ben de onu alır anamın düşlerine kaçardım
Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudakların mı anlıyamıyorum
Seninle konuşurken Sitâre
Aklıma yıldlzlar dökülüyor
Bir çaresiz zühre oluyorsun babil caddelerinde
Ateş gözlü kahinler koşuyorlar arkandan
Binlerce meşalenin aydınlığı kımıldıyor saçlarında
Gökyüzü salkım salkım
Zigguratlar tıklım tıklım
Dönüp dolaşıp dudaklanna takılıyor aklım
Ah benim bu akıldan sıyrılmış aklım
Kimi gün boşlukta konacak yer bulamayan
Kimi gün inatçı yosunlar gibi
Kepez diplerine yapışan aklım
Gözlerine baktığım zaman Sitâre
Bütün çöllere ay doğuyor
Yoldaş ediyorum kendime
İmrül kays’ı antere’yi a’şa’yı,
En kuytu vahalan dolaşıyorum
Hangi vahaya gitsem çadırlar sökülmüş Sitâre
Çadırla su arasında bir cılga var,
O cılgada narin ayak izlerin var
Durgun suya düşüp kalmış gözlerin var
Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudaklann mı anlıyamıyorum
Bazan sapsan bir benizle geliyorsun
Huysuz çizgileri alnında uykusuzluğun
Biliyorum içinde bir sızı var
Bıçak ağzı gibi ince bir sızı var
Bu sızıdır işte seni verimsiz kılan
Züheyr’in suad’ı gibi keremsiz kılan
Kuzeyden güneye, güneyden kuzeye
Hey gidip geliyorum bu çöllerde
Kureyş’in heybetli ve inatçı develeri
Hiç aldırmadan benim esmer sevdama
Geviş getiriyorlar ufuklara bakarak
Ben kaçıp yesrib’e sığınıyorum
Yesrib bahane bir kitaba sığınıyorum
Dağda, ovada, bâdiyede okuduğum hep elif
Elif diyorum Sitâre, sineme elif çekiyorum
”ah minel aşkı ve halâtihi…”
Çok eski bir gerçektir bu biliyorum
Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudaklann mı anlıyamıyorum
Sinsi bir yağmur altında beraber yürüyoruz
Ve ikimiz de ıslanıyoruz
Ben ne yağmurlar gördüm Sitâre
Ben kaç kere iliklerime kadar ıslandım
Bilmiyorum sen kaç yaşındaydın
Ben göğü hep kurşun bir kubbe gibi ağır
O şehirde sınlsıklam gezerdim
Bölük bölük insanlar boşanırdı tapınaklardan
Tapınaklar insanları safra gibi atardı
Sonra hepsi bir yere toplanıp bana bakarlardı
Bir gün bu şehrin kirli yağmurlan alıp götürdü beni
Gidip bir Uygur çadırında göğü dinledim
Kara bulutlar kükrerken bir kaşgar sabahında
Oturup Aprunçur Tigin ile seni konuştuk
Bakışlarımı sunuyorum tereddütsüz alıyorsun
Gizli bir tebessümle çağırıyorum geliyorsun
Kaşı karam gözü karam saçı karam
Umay gibi yumuşak huylum
Nereden çıktın karşıma böyle
Sesin ılık bir bahar güneşi gibi
Iğıl ığıl akıyor içime
Asya’nın bozkırlarında ordular düşüyor peşime
Yığılıp kalmışım bu Anadolu toprağına Sitâre
Adam akıllı yorulmuşum
Ellerin böyle olmamalıydı ellerine acıyorum
Ve kim bilir kaç yıldan beri kalbimi öğütlüyorum
Durup durup ıssız yerlerde
Güçlü ol ey kalbim güçlü ol!
Daha çok işimiz var diyorum
Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudakların mı anlıyamıyorum.

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.